grabe mahirap talaga.....maging isang manggagawa. Ang maglingkod at magsilbi.....upang maka amot ng ipangkakain sa mag hapon. buti nalang masipag ako. dahil kailangan....kailangan kong mabuhay. dito sa mundong nabibili halos ang lahat ng bagay. lalo na kung ika'y namumuhay sa kabihasnan. sa probinsya rin naman, mahirap lalo ang mamuhay. dahil mahirap din ang kumita ng pera. dahil bihira din ag pagkakakitaan. salat na rin sa mapagkukunan ng libreng pagkain dahil wala na ring mapag tataniman.......

nakakatamad mag sulat. magsulat ng tungkol sa mga kahirapan ng buhay..... 

hehehe...sa wakas nakawala na rin ako sa tanikala ng kapitalistang si TOYOTA. haayyyyy..... nakakasawa rin na makasama ang mga sasakyan at mga itsurang sasakyan....bwahahahahahahaha.....nakalulunos nga lamang isipin na hindi naman ako nagkaroon ng land cruiser...hehehehe...ambiyosyosa ka ineng!!!!!!!!!!!??????

ngayun naman, ako ay makakasalamuha nila vaseline, sunsilk, close up, ponds, surf, rexona, comfort, etc., etc.....sa ngayun kailangan kong isa puso ang mga mumunting kahalagahan at silbi ng mga nasa SDT, sa booking at iba pa....kasi....kasi....basta kasi....

kailangan kong marapat na tanggapin ang masaklap na init ng panahon dito sa ibaba ng bundok...kasi hindi naman dagupan o urdaneta ang baguio na presko ang hangin....at syempre, malamig noh! anak ng putik ang init dito! namputik talaga.....lalo na kung ikaw ung taong bihirang mapunta sa mala impyernong init.....tulad dito....buti pa kayo na andiyan lang sa bundok......ang swerte noy naman mga taong bundok!!!!bwahahahahaha

samantalang ako dito,,,,, grrrrrr....natutuyo, as in "natutuyo" na.....